Dzieci podczas zabawy w piaskownicy są narażone na natarczywość swoich współtowarzyszy zabaw, w postaci zabierania zabawek. Choć rodzice powtarzają swoim pociechom, żeby się dzieliły swoimi zabawkami, to i tak często dochodzi do konfliktu. Jest to niestety nieuniknione, i tylko cierpliwość połączona z ciągłą nauką dziecka pomoże. 
Jest to trwały element w zabawach dzieci, w szkole, w przedszkolu, czy w domu wśród rodzeństwa. Zabawki dla dzieci są nierzadko w pojedynczym egzemplarzu i dlatego dochodzi do sporów. No cóż, w życiu też nie jest łatwo i też nieraz przychodzi nam do dzielenia się z kimś swoją „zabawką” albo oddania jej innej osobie. Przykre. Nie da się w łatwy sposób pogodzić z tym, ale można zadbać o to, aby nikt zabawki nie zabrał. W dzieciństwie może to i było egoistyczne, ale w dorosłym życiu niestety jest duża konkurencja, więc nie można traktować się jak dzieci. Prawdą jest, że życie nieustannie przygotowuje nas to do konkurowania z innymi ludźmi. Najpierw dzieje się to w wspomnianej już piaskownicy, kłócąc się o najlepszą zabawkę, później ta konkurencja przeobraża się i już nie konkurujemy o zwykłe zabawki, ale o uznanie w klasie, w szkole, o dobre stopnie, wyniki w sporcie. Średnia towarzyszy uczniom o szkoły podstawowej, w szkole wyższej nic się nie zmienia. Ciągle walka o bycie najlepszym. Dobrze by było, gdyby na tym się skończyło, ale tak dobrze nie mamy i na tym się nie kończy. Wprawdzie to tylko nasza decyzja, ale trudno działać bez motywacji w takiej postaci. Dla jednych jest motorem do działania dla innych niestety działa bardzo demotywująco. Dużo zależy od stopnia naszego zaangażowania, a także od tej piaskownicy, która była naszą pierwszą szkołą życia. Z tą konkurencją i walką o bycie najlepszym nie ma co przesadzać, bo w życie numerem jeden nie powinno być bycie numerem jeden, ale bycie sobą i stworzenie czegoś naprawdę ważnego dla siebie i swojej przyszłej rodziny.